Τι να γράψω; Θα γράψω για έναν Σαμάνο!

Και να θέλω δηλαδή να γράψω δεν προλαβαίνω. Έχω τόση πολλή δουλειά!!!! Τόση, που έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου. Και φυσικά δεν προλαβαίνω να παρακολουθήσω και τις εξελίξεις. Δεν ξέρω τι γίνεται στη χώρα και στον κόσμο. Τώρα θα μου πεις, στην πόλη μου έγινε ολόκληρη ληστεία το Σάββατο, με καλάζνικοφ και τέτοια και εγώ το έμαθα σήμερα. Ευτυχώς είχα φύγει λίγη ώρα πριν από του super market, διαφορετικά θα ήξερα και λεπτομέρειες για το συμβάν.

Στην πολλή δουλειά μου τώρα. Λοιπόν, μου έχουν αναθέσει να κάνω κάποια καλοκαιρινά έντυπα. Με τέτοιο κρύο που να βρω εγώ την όρεξη να βλέπω ήλιους και παραλίες και κουβαδάκια; Δεν μπορώ να βλέπω πια κουβαδάκια, με τόσα που έχω ξακρίσει αυτές τις μέρες! Σε λίγο θα φωνάζω σαν τον Κούρκουλο.. «Όχι άλλα κουβαδάκια….»

Και μέσα σε όλον αυτόν τον πανικό έχω κάτι υπέροχο να με συνοδεύει. Ο «Σαμάνος» του Θανάση Παπακωνσταντίνου με τη φωνή του Διονύση Σαββόπουλου. Είναι πράγματι πολύ όμορφο CD, να το αγοράσετε όλοι, αξίζει πραγματικά, όπως και όλες η δουλειές του Θανάση! Και μου μπήκε η ιδέα να ψάξω να βρω ποιος στο καλό είναι αυτός ο Σαμάνο, που πρωταγωνιστεί σε αυτόν τον δίσκο. Και έτσι βρήκα κάτι να γράψω!!!

Η αλήθεια είναι ότι δεν μπόρεσα να μάθω και πολλά. Τα περισσότερα, για να μην πω όλα, αφορούσαν την τελευταία του φωτογραφία πριν την εκτέλεση του και αν υπήρχε κάποια παραπάνω πληροφορία, αυτή ήταν στα Ισπανικά και δυστυχώς δεν γνωρίζω τη γλώσσα.

« Ο Φορτίνο Σαμάνο καπνίζει το τελευταίο του τσιγάρο πριν την εκτέλεση του. Βλέπουμε έναν άνθρωπο σε ειρήνη με τον εαυτό του και με τον θάνατο», γράφει ο Βραζιλιάνος φωτογράφος Σαλγκάδο.

Ο Φορτίνο Σαμάνο ήταν ο Μεξικανός υπολοχαγός του Ζαπάτα. Εκτελέστηκε το 1917 από τον ομοσπονδιακό στρατό. Κάποιοι λένε ότι του δόθηκε η εντολή να αυτοπυροβοληθεί. Τελευταία του επιθυμία πριν την εκτέλεση ήταν να καπνίσει ένα από τα αγαπημένα του τσιγάρα, ας μην ξεχνάμε το γεγονός ότι οι Μεξικανοί έδιναν μαγικές δυνάμεις στον καπνό. Και το έκανε χαμογελώντας και ποζάροντας μπροστά στον φωτογραφικό φακό. Σαν να ήταν να πάει σε γιορτή και όχι για εκτέλεση. Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι και στην κάνη μπροστά έτσι χαμογελούσε, σε πείσμα των εκτελεστών του. Ποιος ξέρει, μπορεί και να περίμενε να γίνει ένα θαύμα την τελευταία στιγμή.

Δεν ξέρω αν στη ζωή του και στις πράξεις του ήταν γενναίος, στο τέλος όμως ήταν μόνο γενναίος. Ήταν ένας επαναστάτης, αντάρτης θα πουν άλλοι, συμμορίτης για κάποιους. Για να τον επέλεξε όμως ο Ζαπάτα να είναι στο πλευρό του, δεν μπορεί κάτι θα είχε.

Μακάρι να μπορούσα να βρω περισσότερες πληροφορίες. Για εμένα είναι ένας άνθρωπος που γνώρισα μέσα από ένα τραγούδι και από μία φωτογραφία. Είμαι σίγουρη πως στην πατρίδα του θα υπάρχουν και άλλα τραγούδια για αυτόν. Ακόμα και ποιήματα και θρύλοι. Μπορεί αυτός να ήταν ο πιστός φίλος του Ζορρό , εκείνο το παιδάκι που δεν μιλούσε. (Ο δημιουργός του Ζορρό εμπνεύστηκε λένε τον ήρωα του από τον Εμιλιάνο Ζαπάτα)

Υ.Γ. Μπορεί να σας μπέρδεψα με την ανάρτηση μου και σας ζητώ συγνώμη. Αλλιώς άρχισα και αλλού το πήγα. Η φιλόλογος μου θα έλεγε: «Μαρία, πάλι εκτός θέματος είσαι παιδί μου. Με άλλο θέμα αρχίζεις και με άλλο τελειώνεις!!!!».

Ευχαριστώ για την υπομονή σας να το διαβάσετε ως το τέλος.

Εδώ θα βρείτε ένα μικρό βίντεο- αφιέρωμα στο Σαμάνο.

4 σχόλια:



Artistz είπε...

Ειλικρινά μπράβο και σε ευχαριστω που μου εδωσες την ευκαρια να το μαθω..
θα ψάξω και θα σου πω..ειλικρινα θα ψαξω και ειμαι σιγουρος πως θα βρω αρκετα..και εννοειται πως θα στα στειλω.
Φιλια πολλα..

Υ.Γ.Δεν υπάρχουν σχολια για τον Σαμανο..τι να πεις?
ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ!!!

Konstantinos είπε...

Αχ Μαριώ μου σε λυπάμαι, βέβαια μπορείς να δεις και την θετική πλευρά. Οι παραλίες και τα κουβαδάκια είναι διασκέδαση. Θα το κοιτάξω το CD σου το υπόσχομαι!

Κάνε υπομονή τι άλλο να πω. Όλοι έχουμε φορές που θέλουμε να γυρίσουμε σπίτι και να πέσουμε στο κρεβάτι μέχρι μεθαύριο.

ΥΓ: Ναι, ακόμα κι εγώ που είμαι φοιτητής. (Δοκιμάστε να παρακολουθήσετε 12 συνεχόμενα μαθήματα το βιολογικού για πέντε μέρες στη σειρά αν δεν με πιστεύετε.)

Λακης Φουρουκλας - Lakis Fourouklas είπε...

Εντάξει, κάπου λοξοδρόμησες, αλλά είναι μια όμορφη ανάρτηση. Καλό απόγευμα

R@miAnNa είπε...

πραγματικα πολυ όμορφος δίσκος...οπως όλοι του Θανάση...;-)